Szermierka to sport polegający na pojedynkach między mężczyznami lub kobietami uzbrojonymi w broń białą. Ostrza i końce broni są stępione, a zawodnicy noszą ochronne stroje i maski, tak więc nie grozi im zranienie. Sztuka polega na umiejętności parowania ataków przeciwnika, czyli blokowania ich własną bronią, oraz przechodzenia do kontrataku. Stosuje się trzy rodzaje broni. Szpada to lekka broń o prostym, giętkim ostrzu. Floret jest cięższy i ma sztywniejsze ostrze, szabla zaś to broń sieczno-kolna (o ostrzu stępionym ze względów bezpieczeństwa). Punkty przyznaje się zawodnikom za dotknięcie bronią ciała przeciwnika w obrębie pola trafienia. O zaliczeniu trafienia decydują sędziowie, chociaż na zawodach walczący są podłączeni do elektrycznych urządzeń rejestrujących punkty. Nowoczesna szermierka sportowa narodziła się, gdy broń palna wyparła z pola walki broń białą. W całej Europie powstawały gildie fechmistrzów, prześcigających się w wynajdywaniu nowych sztuczek i pchnięć. Krótki miecz dworski pojawił się w czasach Ludwika XIV (1643-1715). Dzięki niemu możliwa stała się szybka wymiana pchnięć i parad.